Atlılar
Efendim;
Sevginin sevdaya dönüşmesine vesile olup, dünyanın dört bir yanına kardeşlik tohumları ektiniz. Kurulmasına vesile olduğunuz müesseselerle, binlerce insanın hakiki mânâda ilim-irfan sahibi olmasına, akıl ve kalplerinin imtizacına zemin hazırladınız. Yüce sevdalar ile yanan yüreğinizi; sevgisizlikten üşüyen dünyanın buzlarını çözmek için seferber ettiniz. İslâm'dan aldığınız yüce değerleri, cihanın dört bir yanına ilmek ilmek örerek, savaş, nefret ve vahşet kokan asrımızda sulh adacıklarının kurulmasına öncülük ettiniz. Bizlere yüce idealler, ufuklar üstü gâyeler uğruna yaşamayı; yaratılmışı Yaratan'dan ötürü sevmeyi; ecdadımızdan tevarüs eden ruh istikametinde yeniden seferber olmayı öğrettiniz. Anadolu'dan dünyanın dört bir yanına giden kara sevdalılar ile zemine yeniden ölümsüz değerlerin mayasını çaldınız.

Televizyonda, '4. Türkçe Olimpiyatları' programını seyrederken, herkes gibi ben de hislendim. Program sabaha karşı bitti. Programdan sonra dışarı çıktım, ağaçlar arasında yürümeye başladım. Ay, geceye tatlı tatlı gülümsüyor, cırcır böcekleri Yaratıcı'yı zikrediyordu.

Yeryüzünün yeni bir ruhla, yaratılış sırrına uygun bir zemine doğru yol aldığını düşünmeye başladım. 15 yıl gibi kısa bir sürede dünyada yapılan hizmetleri düşündüm. 84 ülkenin bahçıvanları çiçek getirmiş, Siz neredesiniz ey Gül sevdalısı! Ne zaman yorulsak, ümitlerimiz kırılır gibi olsa, bizlere aşk ve heyecan verdiniz; 'Çoğu gitti, azı kaldı.' dediniz. Sibiryalarda üşürken, gönderdiğiniz haberlerle yüreklerimizi ısıttınız. Afrika'nın ıssızlığında, sesiniz bizlere nefes oldu. Beyanlarınızla dünyanın dört bir yanındaki arkadaşlarımıza fer oldunuz. Anadolu'daki isimsiz yıldızlara da gözyaşlarınızla, billûr sesinizle hep ümit ve heyecan aşıladınız. Şimdi Siz bütün dünyanın sevgi güllerini seyrettiği, onlara alkış tuttuğu şu saatlerde, gurbetin hangi soğuk gecesindesiniz kim bilir?

Konuşanlar Size selâmlarını ilettiler. Dünyanın çeşitli yerlerinden gelen güllerden biri vardı ki, 'Önden Giden Atlılar' dedi. 'Atlılar gitti, biz geride kaldık; ne güzel atlılar bunlar' dedi. Herkes gibi ben de ağladım. Bu gülleri Siz sulamasaydınız, daha doğru bir ifadeyle, Rabb'im rahmetinin tezahürü olarak Sizi milletimize bahşetmese idi, biz yüreklerimizdeki sevgi tohumlarından belki de habersiz yaşayacaktık.

Efendim; ben köyde bir çoban idim. Siz, beni ve benim gibi binlerce insanı köylerimizden alıp okuma imkânı sağladınız, sonra da yurt dışına gönderdiniz. Dünyanın birçok ülkesini görmüş, birkaç dil öğrenmiş isem, yüreğimde bugün bir ışık var ise, buna Siz vesile oldunuz. Bugün benim gibi binlerce insanın kalbi ve kafası aydınlanmış ise, bunda Sizin emeğiniz çok büyük. O akşam hep Sizi çağırdılar. 'Memleketim' dediler, Anadolu'yu ne kadar özlediğinizi düşündüm. 'Ayrılık' dedi Afrikalı çocuk, yüreğimiz burkuldu. 'Bana beyaz güvercinleri anlatmıştın anne.' dedi, çığlıklarına yankı arayan Iraklı çocuk, gözyaşlarınızın döküldüğünü düşündüm. 'Yağmur' şiiriyle Rasulullah'ı (sas) anlattı Moğol bir kardeşimiz. Allah Resulü (sas) anılınca, Sizin ne kadar mutlu olabileceğinizi düşündüm. Meclis Başkanımız hüzünlü gurbeti anlattı, yüreğimiz dağlandı. 'Sen gelmez oldun.' diye inledi gönüllerimiz. Ve bu gecenin ardından bir kere daha; söz veriyoruz önden giden atlı olabilmek adına, atlarımızı öne sürmek adına. Sevgi olacak adımız. Gönüllerimizi gözyaşı ile yıkayacağız; dünya düşmanlık ve nefreti bizde asla görmeyecek. Gönüllerimize Gül sevgisini aşılayan Muhterem Hocam; dünyayı sevgi sarmaşıkları sarıncaya kadar durmayacağız.

Afrikalının renginden dolayı horlanması durana kadar; Avrupalının vahşetten buz çölünde yol alması bitene kadar; Asya'nın yeniden hakiki değerini buluşunu görene kadar; Orta Doğu'daki mazlum milletlerin ezilmesi bitene kadar atlarımızdan inmeyeceğiz. İçinde bulunduğumuz topraklar bizler için artık kutsal birer mekân oldu. Bulunduğumuz yerleri Türkçemizin âhengiyle, Anadolu'nun temiz ve yürekten türküleriyle donatacağız. Buralarda insanlığa güzellikler sunacak güllerin yetişmesi adına bizler toprak olacağız.